nieuws

Concertserie 2019 is rond!

Met trots kunnen wij u melden dat na de nodige voorbereidingen de concertserie voor 2019 rond is. Kijk op onze pagina concerten voor een overzicht van de serie. Wij hopen u op één of meerdere concerten te ontmoeten.

En zet u het alvast in uw agenda?
De Orgeldag Noord-Nederland staat gepland op zaterdag 11 mei 2019.

 

 


Orgelconcertseizoen 2018 afgesloten met organum en sonus et vita

Het laatste concert in de serie orgelconcerten 2018 op het Hinsz-orgel van Leens werd afgesloten met organum (werktuig, orgel) en sonus et vita (klank en leven). De drie laatste Latijnse woorden komen uit een antifoon, ca 1140 geschreven door de vermaarde abdis Hildegard von Bingen. Sinds 1991 staat de naam Sonus Vita voor het (vocaal) ensemble dat werd opgericht door de huidige dirigent Anjo de Haan. Deze enthousiaste groep onder de niet minder enthousiaste dirigent/organist uit Warffum geeft concerten door heel Nederland en verleent tevens regelmatig medewerking in de liturgie van kerkdiensten. Degene die op deze laatste avond van dit concertseizoen het Hinsz-orgel bespeelde, was de bekende organist en orgeladviseur Stef Tuinstra uit Bedum.

Het geboden programma vermeldde afwisselend orgel- en koorwerken uit de zestiende- en zeventiende eeuw. Tuinstra’s improvisatie over Psalm 96 was uiteraard in het nu, maar wel in zeventiende-eeuws idioom.

Mede namens Sonus Vita leidde Tuinstra het concert in met een kleine uiteenzetting over de muziek uit de tijd van na de Reformatie, de tijd waar de liturgische muziek op teksten in de landstaal werd gecomponeerd. Naast ondermeer werken van Samuel Scheidt en zijn leermeester Jan Pieterszoon Sweelinck klonken er tijdens het concert tevens werken van Clemens non Papa, Orlando di Lasso en Christoph Demantius. Driemaal stond de naam van de in zijn tijd zeer bekende musicus en leraar Johann Pachelbel op het programma. En Tuinstra zei het goed: Pachélbel en niet Páchelbel, zoals 99.9 % van de beroeps- en amateurmusici, alsmede radio-omroeppersoneel de naam van de in Erfurt, Neurenberg en Stuttgart werkende organist uitspreken! Om hier maar even op door te gaan: als het meest platgespeelde stuk van Pachelbel wordt gebracht – altijd door een strijkorkest – dan horen we twee hardnekkige fouten achterelkaar in de gebezigde titel, “De canon van Páchelbel.” Het is helemaal geen canon, maar een ciacona!

Maar laat ons gauw verdergaan met het verslag van die sfeervolle afsluitende avond van 8 september.

Behalve met hun zuivere stemmen waren dirigent en leden van Sonus Vita ook ruimtelijk in beweging: bijna elke keer werd de opstelling van de zangers anders. En met de beide dubbelkorige werken stonden er twee groepen tegenover elkaar. Wie was nu Sonus en wie was Vita!? Ook Anjo de Haan was naast dirigent soms ook ‘gewoon’ zanger. Wat muzikaal instructief was, was dat in het programmaboekje werd vermeld welke koorwerken 3-, 4-, 5-, 6-stemmig, of dus dubbelkorig waren; je gaat er dan iets anders naar luisteren. De vijf Pseaumes van Paschal de l’Estocart en de dubbelkorige werken van Pachelbel waren een hoogtepunt op deze avond. Tuinstra’s bijdrage was ook op niveau. Hij begon met Scheidts weinig gespeelde Toccata super: In te Domine, speravi. De psalmvariaties van Sweelinck en Van Noordt werden gebracht in fraaie afwisselende registraties die wel zóveel van elkaar verschilden dat Tuinstra’s vrouw als registrant er veel extra (om)loopwerk aan had. Na Tuinstra’s boeiende improvisatie kreeg Sonus Vita het laatste (gezongen) woord met het dubbelkorige Singet dem Herrn (Ps 98) van Pachelbel. Hiervan luidt de laatste regel: Er wird den Erdboden richten mit Gerechtigkeit und die Völker  mit Recht.” Leiders van veel Völker zijn helaas nog lang niet bezig met het voorkomen van dat ingrijpen van Hogerhand …

Sonus Vita en de organist kregen een lang applaus na het achtstemmig slot-akkoord. Daarna werd er nog door diverse groepjes geanimeerd nagepraat.

Na het jubileumjaar 2017 – 50 jaar concerten in Leens – waarin extra concertgangers de weg naar de Petruskerk vonden, is het aantal bezoekers ten opzichte van 2016 met ongeveer 70 gestegen. En dat terwijl al jarenlang het orgelconcertpubliek vergrijst. Wat wij als bestuur van de Stichting Hinszorgel Leens dáár aan kunnen doen, is bij de ingang een flaconnetje haarverf uitreiken …

Hoe het volgend jaar met de concertserie gaat, is op dit moment nog ongewis. Want er staat al twee jaar grootonderhoud van het orgel gepland. Dit is langzamerhand dringend nodig sinds de grote restauratie uit 1968: stroef lopende registers, instabiele tongwerken, lekkage bij de windladen en nog wat meer zaken. Ergo: het werktuig moet zelf onder het werktuig!

Dirk Molenaar